شعر و نوشته

در فضای آرام و سکوت مانده زندگی را بسر خواهم کرد از شهر شلوغ و مردم دینا پرست دوری خواهم کرد راز و نیاز با معبود دستور کار قرار خواهم داد از بابت گناهان سر زده ام طلب پوزش خواهم کرد چو شمع زندگی از مهر معشوق روشن بود در بیداری صبح سلامی به آفتاب خواهم کرد به دامان طبیعت پناه خواهم برد ساعت ها با زمین و آسمان صحبت خواهم کرد دگر به خواهش های هرزه جسم پاسخ نخواهم داد باروح و روانم خود را هماهنگ خواهم کرد طاهر از نکوهش دوستان نگران نخواهد بود در حقیقت زندگی مطلوب را آغاز خواهم کرد ...

زندگیم را به افول کشیدی در های میل و رغبت ام را قفل کردی نگاهم را بسوی بی کرانها کشیدی مرا در عشق و زندگی غرق کردی افسوس ایام شباب را بر دلم نشاندی بازگشتم را به گذشته غیر ممکن کردی...